Tekst odczytywalny maszynowo w formacie html: https://drive.google.com/file/d/1S-mX4fyXmuUEzlZMucJ8gdaIo9bjhxuj/view?usp=sharing
Już wkrótce zacznie się kolejny, jubileuszowy Autscape, w tym roku pod hasłem “Evolving Autistic Space”. To największe na świecie wydarzenie organizowane przez osoby autystyczne i osobom autystycznym dedykowane. Jeżeli jeszcze o nim nie słyszeliście – zachęcamy do zapoznania się z jego programem i założeniami!
Autscape odbywa się co roku w Anglii i gromadzi kilkuset uczestników z całego świata. Dla gości z Polski nieodmiennie bardzo zaskakującym jest obecność na wydarzeniu licznej reprezentacji osób autystycznych z niepełnosprawnością intelektualną, które przyjeżdżają tam samodzielnie, bez opiekunów i asystentów. Jak to możliwe? Szczerze mówiąc do tej pory nie odkryliśmy pełni tego fenomenu, lecz wygląda po prostu na to, że w Wielkiej Brytanii idea “independent life” jest naprawdę bardzo poważnie traktowana przez całe społeczeństwo.

Widok na The Heys Conference Center od strony ogrodu. Zdjęcie własne.
Czy Autscape to konferencja? I tak, i nie. Podczas czterech dni tego, wyjątkowego wydarzenia odbywa się również blok konferencyjny. Już czterokrotnie mieliśmy zaszczyt reprezentować Polskę podczas warsztatów i wykładów. Autscape między innymi był i jest ważnym elementem powstawania Stosowanej Analizy Potrzeb®. Tam właśnie, wiele lat temu, Aśka Ławicka prezentowała swoją Teorię Ścieżek Rozwojowych oraz koncepcję Indywidualnych Kodów Emocjonalnych osób autystycznych. Warto też wspomnieć o wystąpieniu Kosmy Moczka, samorzecznika, jednego z założycieli Jasnej Strony Spektrum, współpracującego długi czas z Fundacją Prodeste. W 2019 roku, na Autscape właśnie, opowiadał o tym, jak możemy skutecznie prowadzić narrację dookoła spektrum autyzmu, zdrowia psychicznego, traumy, komunikacji i zachowania bez “nowomowy” i neurościemy.
Ubiegłoroczny Autscape był dla nas wyjątkowy. Jego hasłem przewodnim było “Autistic Joy” czyli, “Autystyczna Radość”. Po raz pierwszy miałyśmy okazję wybrać się na to wydarzenie aż czteroosobową grupą z Fundacji. Wykład Aśki Ławickiej, poświęcony SAP i Taksonomii Potrzeb Relacyjnych zgromadził ogromną publiczność, spotkał się z gorącym przyjęciem oraz zaowocował międzynarodową współpracą. Uczestniczyłyśmy także w wielu wartościowych warsztatach, prelekcjach i spotkaniach.
Warsztaty dedykowane autystycznym pracownikom ochrony zdrowia, dostarczyły nam wglądu w sytuację tego sektora na całym świecie i prowadziły często do niekoniecznie wesołych wniosków – wielu wybitnych specjalistów boi się bowiem ujawniać swój rozwój autystyczny z obawy przed wykluczeniem zawodowym. Wzięłyśmy udział w spotkaniu EUCAP, podczas którego omówione zostały plany i projekty organizacji, której członkiem jest Jasna Strona Spektrum. Aśka wystąpiła też podczas panelu dyskusyjnego, który poświęcony był wymianie doświadczeń na arenie międzynarodowej.
Weronika i Kalina uczestniczyły także w warsztatach poświęconym sportowi i aktywności fizycznej osób neuroatypowych – “Finding Joy in Sport” prowadzone przez Nidhi Sethi reprezentującą organizację Neurodiverse Sports. Nidhi opowiedziała, jak łączy swoje zainteresowanie netballem z pasją wspierania innych osób neuroatypowych w rozwoju sportowym. Uczestnicy spotkania mieli możliwość wymienić się, doświadczeniami związanymi z uprawianiem sportu jako osoby neuroatypowe. Rozmawialiśmy o wyzwaniach, takich jak trudności z koordynacją, bariery sensoryczne czy problemy z łączeniem pracy ciała i umysłu, które czasami prowadzą do frustracji lub kontuzji. Wyraźnie podkreślone jednak zostało również, że sport może stać się pasją i źródłem radości oraz wzmocnienia pewności siebie – zwłaszcza przy wsparciu otoczenia, podążaniu za własnymi potrzebami, poszerzając jednocześnie wiedzę o sobie, o tym, co służy mojemu ciału i mi, z czym czuję się dobrze. W trakcie tego spotkania poruszyliśmy również temat różnic między sportami indywidualnymi i zespołowymi w kontekście neuroróżnorodności, a także potrzebę tworzenia bardziej przyjaznych przestrzeni sportowych.
Wzięłyśmy także udział w pięknym wydarzeniu, które na Autscape jest swoistą tradycją – “Sparklies in the Dark”. To wieczorne spotkanie odbywa się w zaciemnionym, dużym pomieszczeniu a każdy uczestnik dostaje świecącą pałeczkę (glowstick). Sensoryczna uczta, która powstaje z udziału kilkunastu, kilkudziesięciu osób, które poza wspomnianymi glowstickami często obwieszeni są różnego rodzaju świecącymi gadżetami, lampkami choinkowymi, a w rękach mają różne świecące zabawki – jest cudowna. Każdy może spędzić ten czas tak jak lubi, machając swoją zabawką dla siebie, lub wymieniając się światełkami i impresją ruchu z innymi uczestnikami.
Szczególnie wzruszającym momentem było wymyślone ad hoc spotkanie robocze poświęcone Stosowanej Analizie Potrzeb, którego organizatorem i pomysłodawcą był Jacob Martens z Uniwersytetu Waszyngtona w Seattle (USA). Z Jacobem pozostajemy w kontakcie i planujemy dalsze, wspólne działania. Oczywiście, nie możemy doczekać się spotkania na tegorocznym Autscape.
Na koniec – bardzo chcemy wspomnieć o osobie, bez której nie wiadomo, czy trafilibyśmy na Autscape tak wcześnie. Chen Gershuni, czyli pochodzący z Izraela samorzecznik, całkiem nieźle piszący po polsku, ze względu na babcię, która była Polką. Chen gościł także w Polsce, prowadząc wykład na naszej konferencji w Toruniu w 2019 roku. To właśnie on w 2018 roku, pewnego dnia napisał (po polsku!) do Aśki Ławickiej i zaprosił ją do wystąpienia na Autscape. Tym sposobem, w tym roku mija 7 lat odkąd Fundacja Prodeste pierwszy raz wzięła udział w Autscape. Tym bardziej cieszymy się, że w tym roku możemy wyruszyć tam tak licznym gronem! Dziękujemy, Chen i wszystkim Organizatorom.
